HSP Praktijk van Karin Martens

• Klaproos, hét symbool voor mijn praktijk

Zolang ik me herinneren kan, is de klaproos mijn lievelingsbloem. Ik vind hem práchtig. Eén enkele klaproos is in staat om zijn omgeving op te fleuren en je kunt hem op de meest onverwachte plaatsen tegenkomen.

In onderstaand verhaal kun je lezen waarom de klaproos voor mij symbool staat voor mijn praktijk.

Klaproos en zijn Wijze Lessen

Ergens in een tuin hier heel dicht bij woont Klaproos. Hij woont hier met zijn soortgenoten tussen de vele bloemen die met liefde geplant zijn door Gerard en Sonja.

Klaproos is tevreden met zijn plaats in de tuin. Hij staat naast de lavendel en recht tegenover een rozenstruik met prachtige, dieprode rozen.

Elke avond, meteen na het diner, lopen Gerard en Sonja samen door hun tuin. Dan bekijken ze de prachtige bloemen. Dan halen ze verwelkte bloemblaadjes weg. Dan voelen ze aan de lavendel en genieten ze zichtbaar van de heerlijke geur. Dan staan ze voor de rozen en kiezen ze uitgebreid de mooiste roos uit om binnen in een vaas te zetten.

“Naar mij kijken ze nooit”, denkt Klaproos. En dat maakt hem erg verdrietig.

“Als ik net zo lekker als de lavendel zou ruiken, dan zouden ze me wel zien”, denkt hij. Daarom doet hij enorm zijn best om lekker te gaan ruiken. Maar wat hij ook doet, wat hij ook probeert, het lukt hem niet. Tja, Klaproos geeft nou eenmaal geen geur af….

“Als ik net zo statig en groot als de roos zou zijn, dan zouden ze me wel zien”, denkt hij. Daarom gaat hij recht overeind staan en spreidt hij zijn bloemblaadjes zo ver hij ze spreiden kan.  Dit kost hem zóveel inspanning dat hij het niet kan volhouden. Tja, Klaproos heeft nou eenmaal geen stevige stengel en geen rechtopstaande bloemblaadjes.

Verdrietig laat Klaproos zijn kopje hangen. Hij is ervan overtuigd dat hij de meest waardeloze bloem van de hele tuin is.

Totdat….. Gerard en Sonja op een heerlijke zomeravond in de tuin een kopje thee drinken. Tevreden kijken ze om zich heen. “Wat hebben we toch een mooie tuin, hè?”, zegt Gerard, “Maar het allermooist vind ik toch wel de klaprozen. Ik ben zóóó blij dat zij in onze tuin terecht zijn gekomen”.

“Hè?????”, denkt Klaproos. Hij weet van verbazing niet wat hij hoort. “Vindt Gerard de klaprozen het allermooist?”. Hij spitst zijn oren en luistert aandachtig naar het gesprek dat volgt.

“Ja”, zegt Sonja, “Ik ben het helemaal met je eens. Het liefst zou ik er mijn hele tuin en mijn hele huis mee vol zetten. Maar ja, de klaproos laat zich niet dwingen. Hij bepaalt zelf of hij in je tuin komt, kiest zijn eigen plaats uit en verwelkt vrijwel meteen als je hem plukt. Ik heb van de klaproos geleerd dat ik me niet hoef te laten dwingen door anderen, dat ik mag zijn wie ik ben en dat het oké is als ik mijn eigen keuzes maak”.

“Wat mooi”, zegt Gerard. “Ik wist niet dat de klaproos ervoor heeft gezorgd dat jij zo prachtig authentiek bent”.

“Ik heb van de klaproos geleerd dat het oké is wat ik voel en ervaar”, zegt hij. “Net als ik, merkt de klaproos veel op. Het kleinste zuchtje wind brengt hem in beweging. Het kleinste regendruppeltje laat zijn blaadjes zakken. En het kleinste zonnestraaltje zorgt ervoor dat hij zijn kopje steeds weer fier opricht. Als de klaproos goed geworteld in de grond staat en zich niet verzet tegen de elementen, kan hij moeiteloos meebewegen met wat zich aandient in zijn leven. De klaproos heeft mij er toe aangezet om mijn gevoelige aard te accepteren en toe te passen wat ik nodig heb om indrukken te verwerken en me goed te blijven voelen”.

“Wat mooi”, zegt Sonja, “Ik wist niet dat de klaproos ervoor heeft gezorgd dat jij zo heerlijk in balans blijft”.

“Weet je wat ik misschien wel het allermooiste vind aan de klaproos?”, vraagt Sonja. “Dat een klaprozenzaadje alleen ontkiemt in een bodem die in beweging is. In een stilstaande bodem gebeurt er niets. Zodra de bodem wordt bewogen, komt een zaadje tot groei en bloei. En zo is het ook met de mens. Dankzij de bewegingen van het leven, met zijn mooie momenten, zijn uitdagingen en zijn valkuilen, kan een mens groeien en tot bloei komen”.

“Ja, mooi”, zegt Gerard, “heel erg mooi”.

Hij geeft Sonja een zoen en samen lopen ze naar binnen.

Klaproos voelt zich in en in gelukkig. Gelukzalig valt hij in slaap. Die nacht heeft hij een bijzondere droom. Hij droomt van Uil, die hem vertelt over de spirituele betekenis van de klaproos. Als Klaproos wakker wordt, beseft hij hoe bijzonder en behulpzaam hij is, gewoon door moeiteloos te zijn te zijn wie hij is.

• - Hij helpt de mens om te leren luisteren naar het hart en te leren vertrouwen op wat dit te vertellen heeft.

- Hij helpt de mens, die teveel openstaat voor indrukken van andere mensen, door los te laten wat niet van zichzelf is.

- Hij helpt de mens door evenwicht aan te brengen tussen het licht en het donker, het goede en het kwade, het fijne en het vervelende, de rust en de actie.

- Hij helpt de mens door het bewustzijn te openen voor nieuwe inzichten en deze te integreren in het hart.

- Hij helpt de mens door kennis van oude tijden omhoog te halen en de mens te verbinden met een universeel bewustzijn.

Klaproos is intens blij met alles wat hij over zichzelf te weten is gekomen. Voortaan is hij tevreden met zichzelf en daarom leeft nog lang en gelukkig.

Wat van Klaproos spreekt jou het meeste aan?

Ik hoop van harte dat je dit leert integreren in jouw leven.

Veel liefs van Karin Martens